Zasadniczo w rozmowach z klientami

Zasadniczo w rozmowach z klientami podkreślam pozytywny aspekt odkrycia, że nie istnieje żadna określona forma życiorysu preferowana przez wszystkich dyrektorów ds. personalnych. Jeżeli nie istnieje forma właściwa, to nie ma też błędnej. Klient może zatem uczynić to, co uważa za stosowne. Szanse, że uda mu się trafić w gust dyrektora ds. personalnych, są dokładnie takie, jak przy stosowaniu się do wytycznych z dowolnego poradnika. Ostatecznie klient musi sam zdecydować, którą formę uważa za odpowiednią bądź też która mu się najbardziej podoba.

Tylko tyle, ile konieczne, i jak najzwięźlej. Do informacji o wykształceniu należy dołączyć tylko najważniejsze świadectwa. Absolwenci szkól wyższych mogą zrezygnować ze świadectwa ukończenia gimnazjum czy świadectwa maturalnego, chyba że chcą za ich pomocą udokumentować drugi tok kształcenia. Dla potencjalnego pracodawcy ważne są natomiast wszelkie świadectwa pracy oraz wystawiane oceny, dlatego można dołączyć również zaświadczenia odbycia stażów lub dowody działalności społecznej . Zależnie od posiadanych kwalifikacji i branży można dodać również listy publikacji, próbki prac, dokumenty poświadczające prace nad rozwojem produktu, patenty itp. W każdym jednak wypadku obowiązuje zasada „tylko tyle, ile konieczne, i jak najzwięźlej”.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>