Według Adamieckiego

Według Adamieckiego kontrola jest niezbędnym narzędziem w udoskonalaniu organizacji. Jest ona jak gdyby kluczem, otwierającym coraz to dalsze horyzonty postępu, środkiem dającym możność stawiania następnych ulepszonych planów – wzorców. Będąc takim niezbędnym ogniwem w całym łańcuchu stopniowych udoskonaleń w organizacji, kon-

trola tym bardziej nie może być usunięta ani osłabiona, gdyż to równałoby się zahamowaniu postępu w procesach wytwórczych. W procesie kontroli wykorzystuje się najczęściej różnego rodzaju sprawozdania. Istota sprawozdań, którymi posiłkuje się kontrola, jako faza naukowej organizacji, różni się zasadniczo od sprawozdań kontroli zwykłej.

O ile w tych ostatnich mamy do czynienia z danymi i cyframi, pokazującymi tylko stan rzeczywisty, to w sprawozdaniach, którymi operuje kontrola naukowej organizacji mamy zawsze dane i cyfry podwójne, jedne, wyraża-jące stan rzeczywisty i drugie – stan wzorcowy. Dane stwierdzające stan rzeczywisty, same przez się nie dają nam jeszcze dostatecznej podstawy do sądzenia o stopniu doskonałości wykonania, jeżeli nie mamy ich z czym porównać. Z danych tych możemy wyciągać jakieś wnioski dopiero wtedy, gdy zestawimy z nimi inne cyfry, na przykład wyrażające stan poprzedni, lub też cyfry analogiczne, dotyczące innych ustrojów wytwórczych. Ale takie porównanie będzie miało wartość bardzo niewielką, cyfry bowiem, z którymi porównujemy stan rzeczywisty, nie mają charakteru wzorców. Możemy wprawdzie mówić wtedy, czy stan polepsza się, czy pogarsza lub też czy dany ustrój działa lepiej niż inny, ale nie możemy powiedzieć, na jakim poziomie znajduje się on w porównaniu ze stanem doskonałym – wzorcowym i jakkolwiek może się zdarzyć, iż jest on znacznie lepszy w porównaniu ze stanem poprzednim, jednakże może być jeszcze bardzo daleki od tego, jaki powinien być. Jednym słowem, ponieważ przy zwykłej organizacji nie stawiamy sobie ścisłych planów – wzorców, to kontrolując wykonanie nie mamy stałej podstawy do porównań i wyniki takiej kontroli są bardzo względne i na ogół niewiele dają korzyści. Zupełnie inaczej rzecz się ma, gdy działamy według ustalonego planu – wzorca, to jest kierując się zasadami organizacji naukowej. Wtedy podczas kontroli wykonania obok każdej cyfry, wyrażającej stan rzeczywisty, mamy zawsze drugą cyfrę wzorcową, wyrażającą stan przyjęty za najlepszy. Porównanie tych cyfr daje dokładną podstawę do sądzenia o stopniu doskonałości wykonania.

Tylko tego rodzaju kontrola jest słuszna i stanowi istotny bodziec do postępu, gdyż nakierowuje wykonanie do postawionej sobie mety, czyli wzorca. Jest to tak zasadnicza cecha kontroli, stosowanej przy naukowej organizacji, że jeżeli w sprawozdaniach statystycznych, chociażby jak naj-

szczegółowszych, nie spotykamy cyfr wzorcowych, to od razu możemy powiedzieć, że dana organizacja nie wyszła jeszcze ze stadium zwykłej or-ganizacji.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>