Nowoczesna praktyka zarządzania

Kiedy w latach dwudziestych naszego stulecia H. Fayol określał po raz pierwszy istotę funkcji kierowania (administrowania) przedsiębiorstwem, słownictwo naukowe nie miało tej precyzji co dziś. Terminologia była wy-ostrzonym i uogólnionym odzwierciedleniem praktyki, w której na proces kierowania składało się: przewidywanie, organizowanie, koordynowanie, rozkazywanie i kontrolowanie (Fayol, 1926, s. 8). Koncepcja ta – choć wie-lokrotnie krytykowana z różnych pozycji, m. in. metodologicznych i ideolo-gicznych (Kowalewski, 1985, s. 46 i nast.) – wywarła silne piętno na współczesnym rozumieniu zarządzania, w tym również kontroli jako jednej z jego funkcji. Rozważania Fayola miały odniesienie do poziomu mikroor- ganizacji, np. przedsiębiorstwa. Jego interpretacja funkcji kontroli pokrywa się w zasadniczych punktach z nowoczesnym jej rozumieniem. Fayol uważał, że kontrola jest procesem polegającym na ciągłym stwierdzaniu, czy wszystko dzieje się zgodnie z przyjętym planem, wydanymi instrukcjami i ustanowionymi regułami. Twierdził dalej, że efektywność kontroli polega na szybkim działaniu, natychmiastowym wyciąganiu konsekwencji, co musi pociągać za sobą sankcje i stosowanie środków zapobiegających w przyszłości występowaniu odchyleń od przyjętych ustaleń.

Nowoczesna praktyka zarządzania niewiele dodała do takiego rozu-mienia funkcji kontroli, poza uwypukleniem potrzeby przewidywań umożli-wiających wykonywanie kontroli przed wystąpieniem odchyleń (błędów). Fayol doceniał znaczenie funkcji planowania i przewidywania, ale nie ma dowodów na to, że łączył je z funkcją kontroli.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>