Niemożność sprawdzania oceny

jemnie zgodne zadania, możliwe do jednoczesnego osiągnięcia (Kowalewski, 1985). Innym zagadnieniem jest niemożność sprawdzania oceny. Sprawą naturalną jest gniew, gdy się jest karanym za coś, czego się nie zrobiło. Z pewnością wzburzony byłby kierownik upomniany za nie zwiększenie zysków wtedy, gdy opracowana przez dział badawczo – rozwojowy kon-strukcja wyrobu byłaby całkowicie nieodpowiednia. Wszyscy niechętnie odnosimy się do systemu kontroli, oceniającego nas za wyniki, które nie podlegają naszym wpływom, gdyż zależą od innych lub nawet od zjawisk w świecie zewnętrznym. W idealnych warunkach kierownictwo powinno traktować podwładnych jako odpowiedzialnych jedynie za to, co zależy wyłącznie od ich postępowania. Muszą mieć niezbędne uprawnienia do decydowania o zasobach potrzebnych do osiągnięcia pożądanych celów, jeśli mają nimi prawidłowo kierować. S. Kowalewski (1985, s. 216) wiele miejsca w swoich pracach poświęcił prawu podwładnego do popełnienia błędu. Chodzi o to, że człowiek nie jest świadomy wszystkich skutków swej działalności. To znaczy, że sprawca w sensie obiektywnym nie zawsze jest jednocześnie sprawca w sensie subiektywnym. Każdy menedżer (przełożony) powinien się zastanowić, jakie ryzyko błędu istnieje w zakresie działania podwładnego i postawić sobie pytanie, jaki procent błędów w rozważanej kategorii spraw może – a nawet musi – przytrafić się pracownikowi zasługującemu na miano dobrego i sumiennego fachowca. Jeśli procent błędów, które popełni, nie okaże się większy, niż bywa z reguły u dobrych fachowców, przełożony powinien przejść nad tym do porządku dziennego i uznać rzecz za normalną. Interesować go będą ogólne wyniki pracy podwładnego.

Jeszcze innym zagadnieniem jest nieprzewidywalność ocen. Który ze studentów nie pamięta tajemniczej miny swoich profesorów, udających za-kłopotanie, gdy odpowiadali na pytanie: co i w jaki sposób będzie oceniane na egzaminie. Każdy egzamin jest klasyczną formą kontroli. Egzamin ustny jest kontrolą ze sprzężeniem zwrotnym. Jednym z najpoważniejszych zarzu-tów studentów pod adresem przedmiotów wykładanych masowemu audyto-rium jest to, że nie da się przewidzieć ocen i nie widzą żadnego związku między włożonym wysiłkiem a uzyskanymi wynikami. Wpływa na to kilka

przyczyn: 1) stosuje się nieliczne sprawdziany, niedostateczne jest zatem bezpośrednie sprzężenie zwrotne, 2) rzadko stosowane są formy między- sprawdzianów, czyli „kontroli międzyoperacyjnej”, 3) nigdy nie mogą dłużej porozmawiać z wykładowcą, nie uzyskują więc oceny poprawności myślenia oraz 4) testy nie wiążą się z materiałem objętym lekturą czy wykładami (zarzut ten jest oparty bardziej na wyobraźni niż na faktach, wielu jednak tak uważa). Cokolwiek jest prawdą w wyrażanej przez studentów opinii dotyczącej sposobu kontroli wyników i powiązanej z tym form i treści pro-wadzonych wykładów (zajęć) mogą oni niechętnie odnosić się do uczelni, sytemu ocen i profesora(ów) ze względu na występowanie takich warunków.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>