Nadmiar kontroli

Różnymi metodami stara się zatem zyskać jego przychylność, nie stroniąc przy tym od przekupstwa, wchodzenia w odpowiednie „układy” itp. Nadmiar kontroli wynika z przekonania, że człowiek jest w stanie przydzielone mu zadania wykonać solidnie, kiedy zdaje sobie sprawę, iż jest kontrolowany. Założenie, że człowiek jest z natury leniwy, nieodpo-wiedzialny i niesamodzielny ma starą tradycję. Założenie to znajduje się u podstaw teorii „X” D. McGregora, w której streszcza on poglądy wyrosłe na gruncie tradycji niewolniczych i feudalnych, i ciągle jeszcze mocno zakorzenione w świadomości niektórych ludzi pełniących funkcje kierow-nicze.

Nieuchronnym skutkiem nasilenia czynności kontrolnych jest jednak paraliżowanie funkcjonowania systemu wykonawczego. Wieloinstancyjny i wielocentrowy system kontroli prowadzi do zjawiska, które W. Kieżun (1997) trafnie określa mianem „inflacji” kontroli, czyli sytuacji, w której wielość kontroli po tzw. „linii” uniemożliwia normalne funkcjonowanie, absorbując kierownika i wykonawców. Trudno w tych warunkach

koordynację zaleceń pokontrolnych, stąd często się zdarza, że zalecenia te są ze sobą sprzeczne. Niezależnie od tych skutków, nadmiar kontroli nie dopuszcza do ja-kiejkolwiek inicjatywy w systemie wykonawczym, zmusza do biernego

bezmyślnego, choć posłusznego funkcjonowania w obawie przed sankcja-mi. Nadmiar kontroli prowadzi do obniżenia sprawności działania. Stwier-dzając w wyniku kontroli obniżenie sprawności działania, reaguje się naj-częściej dalszym nasileniem kontroli. Jest to klasyczne zjawisko błędnego kola.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>