Kontrola antycypująca

Charakterystyczną cechą tej koncepcji jest to, że kontrola jest wy-mieniana jako ostatnia funkcja zarządzania – po planowaniu, organizowaniu i motywowaniu. Sugeruje to, że kontrola będzie przeprowadzania po pewnych etapach działalności, a więc ex post, na przykład po podjęciu decyzji, opracowaniu programu, dokonaniu wydatków. Jest to kosztowny typ kon-troli, który polega na spowodowaniu lub doprowadzenia do powstania no-wych planów, zmian w strukturze organizacyjnej, poprawy jakości i itp. Coraz częściej mówi się o potrzebie uruchomienia kontroli antycypującej (wyprzedzającej), która wykrywa odchylenia od wzorców lub ustaleń w takim momencie ich powstania, aby umożliwić korektę, zanim poszczególne fazy działania zostaną zakończone. Mechanizm takiej kontroli przypomina zachowanie kierowcy, który stara się nie zboczyć z obranej drogi zmierzając do celu, czy kapitana statku, któremu wzburzone morze „przeszkadza” dotrzeć do celu. Analiza tego rodzaju mechanizmu oddala nas od nurtu rozważań kontroli jako funkcji zarządzania, przenosząc do obszaru warunków, jakim model kkontroli antycypującej powinien odpowiadać. Jest

to inna konwencja dociekań. W tej konwencji kontrolę zastępuje kontroling, któremu poświęcimy sporo uwagi w dalszych częściach książki. Czynności kontrolne, rozpatrywane na poziomie mikroorganizacji, jako nieodłączna i aktywna funkcja kierowania, stanowią przedmiot analizy większości prac zajmujących się problematyką stylu, metod i technik kie-rowania (zarządzania). Czynności te wchodzą w zakres obowiązków mene-dżera, polegających na utrzymywaniu stałego nadzoru nad pracą podwład-nych

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>